آيا قمه زدن بدعت است؟

بارها میشنویم که افرادی که سواد علمی ندارند ادعا میکنند که قمه زدن بدعت است!اما آیا به راستی همینطور است؟

مسلما کسانی که چنین ادعایی را میکنند اصلا مفهوم و معنای بدعت را نمیدانند،چه رسد به تعیین مصداق آن!

جهت اینکه مساله کاملا روشن شود،لازم است به تعریف بدعت دقیقا اشاره کنیم:

علامه مجلسی:                          

بدعت در شرع چیزی است که بعد از رسول الله(ص)پدید آمده و نص بالخصوصی نداشته و داخل در برخی عمومات نیز نباشد،یا نهیی بالخصوص یا بالعموم بر آن وارد نشده باشد،بنابرین چیزی که داخل در عمومات است بدعت نیست(البحار،74/202)

ابن رجب حنبلی:

بدعت چیزی است که پدید آمده و اصلی در شریعت نیست که بر آن دلالت کند،اما چیزی که اصلی بر آن دلالت نماید شرعا بدعت نیست. .(جامع العلوم والحکم،ص 160 طبع الهند)

ابن حجر هیتمی:

بدعت شرعا چیزی است که خلاف امر شرع و دلیل خاص یا عام شرعی پدید آمده باشد.(التبیین بشرح الاربعه/221)

لذا به خوبی واضح است که قمه زدن بدعت نیست،چرا که قواعد عامه و عمومات استحباب بسیاری از اعمال همچون جزع،اظهار حزن،عزاداری،احیاء امر دین،و....شاملش میشود،و فرضا اگر کسی چنین تشخیصی ندارد هرگز نمیتواند اصل اباحه را که دلیل جواز قمه زنیست انکار کند،و هرگز نمیتواند قمه زنان را که تشخیصی خلاف او دارند بدعتگزار بخواند.

بلکه تحریم مطلق بدعت است،چرا که بدون دلیل حکمی را صادر میکنند که هیچ دلیل شرعی ندارد.حضرت ایه الله شهید سید حسن شیرازی در این رابطه میفرمایند:

از جهت شرعی،شعائر حسینی چنانچه آنها(مخالفین)میگویند بدعت نیست،بلکه بر عکس تحریم شعائر بدعت است،چرا که بدعت در دین که بدعتگزار به اشد کیفر خواهد رسید چیزی نیست جز اینکه حکمی را بدون دلیل به شارع نسبت دادن.و تحریم شعائر حسینی نسبت دادن حکمی به شارع است بدون اینکه دلیلی بر ان اقامه شود و این بدعت است...پس هر کس گفت فلان چیز واجب است بدون اینکه دلیل معتبری برای آن بیابد بدعت کده است و هر کس گفت فلان چیز حرام است بدون اینکه دلیل معتبری بر حرمت آن بیابد بدعت کرده است و اگر حق این است،پس سخنان کسانی را که شعائر حسینی را حرام کردند بر آن عرضه و قیاس کنیم تا آشکار شود که آیا این سخن از کامل ترین مصادیق بدعت است یا خیر؟

ما در مجموع ادله ای که از طرف معصومین به دستمان رسیده است دلیلی نیافتیم که بگوید شعائر حسینی حرام است،یا بگوید لطم کردن برای امام حسین علیه السلام حرام است یا پوشیدن لباس سیاه حرام است یا اینکه قمه زدن حرام است.

و تا هنگامی که آنچه را دلیلی بر حرمتش ندارند حرام میکنند در حقیقت به خداوند افترا میبندند و به او سخن دروغ نسبت میدهند و در نتیجه آنها بدعت گزاران در دین خداوند هستند.واقعیت این است که ادله شرعیه درباره حکم شعائر حسینی ساکت نیستند تا به بدعت گزاران فرصت دهند که دروغی را به خدا نسبت بدهند،بلکه ادله روشن هستند و میگویند که شعائر حسینی به طبیعت اولیه شان مباح هستند و بنابر طبیعت دومشان مستحب.(شعائر حسيني،27-29)